Οι συναλλαγές σε χρυσό έχουν μακρά ιστορία. Ο χρυσός ανακαλύφθηκε στα αρχαία χρόνια και αποτελούσε σύμβολο πλούτου και υψηλής κοινωνικής θέσης σε πολλούς πολιτισμούς αφού χρησιμοποιούνταν και ως η πρώτη μορφή νομίσματος. Σήμερα ο χρυσός εξακολουθεί να αποτελεί σημαντικό στοιχείο των συναλλαγών και του επιχειρηματικού κόσμου.
Οι χώρες χρησιμοποιούν τον χρυσό ως μονάδα μέτρησης του πλούτου τους και ως βάση για τις συναλλαγές τους, ενώ οι άνθρωποι τον θεωρούν ως μια μορφή εγγύησης, επειδή το χάρτινο χρήμα δεν προσφέρει πάντοτε σιγουριά.
Ο χρυσός συνεχίζει να επηρεάζει και σήμερα τις διεθνείς χρηματοοικονομικές αγορές και θα εξακολουθήσει να διατηρεί την επιρροή του αυτή και στο μέλλον.
Οι χώρες χρησιμοποιούν τον χρυσό ως μονάδα μέτρησης του πλούτου τους και ως βάση για τις συναλλαγές τους, ενώ οι άνθρωποι τον θεωρούν ως μια μορφή εγγύησης, επειδή το χάρτινο χρήμα δεν προσφέρει πάντοτε σιγουριά.
Ο χρυσός συνεχίζει να επηρεάζει και σήμερα τις διεθνείς χρηματοοικονομικές αγορές και θα εξακολουθήσει να διατηρεί την επιρροή του αυτή και στο μέλλον.
Ο Κανόνας του Χρυσού
Ακολουθεί μια επεξήγηση τον Κανόνα του Χρυσού από τη ΒΙΚΕΠΑΙΔΙΑ:
"Ο κανόνας του χρυσού είναι ένα νομισματικό σύστημα στο οποίο η λογιστική μονάδα αναφοράς αντιστοιχεί σε καθορισμένο βάρος χρυσού.
Στο σύστημα αυτό, οι κεντρικές τράπεζες εγγυώνται την εξαργύρωση τραπεζογραμμάτιων σε χρυσό, βάσει του καθορισμένου βάρους του, κατόπιν ζήτησης. Οι κυβερνήσεις που χρησιμοποιούν μια τέτοια σταθερή λογιστική μονάδα και που ανταλλάσουν με άλλες κυβερνήσεις τα τραπεζογραμμάτιά τους με βάση τον χρυσό, μοιράζονται μια σχέση σταθερής νομισματικής ισοτιμίας.
Οι υποστηρικτές του κανόνα του χρυσού δηλώνουν ότι το σύστημα αυτό χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη αντοχή στην πιστωτική επέκταση και την επέκταση των χρεώσεων. Αντίθετα με το χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας (fiat currency), το χρήμα που διαθέτει αντίκρισμα στα αποθέματα χρυσού της χώρας δεν μπορεί να τεθεί αυθαιρέτως σε κυκλοφορία από τις κυβερνήσεις. Ο περιορισμός αυτός αποτρέπει τον τεχνητό πληθωρισμό που προκαλείται από την υποτίμηση του νομίσματος. Κατ' αυτόν τον τρόπο, θεωρητικά αποφεύγεται η νομισματική αβεβαιότητα, διατηρούνται υγιείς οι πιστώσεις των αρχών έκδοσης νομισμάτων και ενθαρρύνεται ο δανεισμός. Ωστόσο, οι χώρες που δεν υπέκειντο πλήρως στον κανόνα του χρυσού (οι οποίες για παράδειγμα εξέδιδαν, παράλληλα, πλαστογραφημένα χαρτονομίσματα) αντιμετώπισαν δανειοληπτικές κρίσεις και ύφεση, καθόλη τη διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης εκ μέρους τους του κανόνα του χρυσού και του τεχνητού πληθωρισμού. Οι ΗΠΑ βίωσαν μια κρίση τέτοιου είδους με τον Πανικό του 1819, έπειτα από την ίδρυση της Δεύτερης Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών το 1816.
Ο κανόνας του χρυσού δεν χρησιμοποιείται πλέον σε καμία χώρα και έχει πλήρως αντικατασταθεί από το σύστημα χρήματος αναγκαστικής κυκλοφορίας (fiat currency). Η χρήση του περιορίζεται σήμερα στα ιδιωτικά ιδρύματα για την προμήθεια ψηφιακού χρυσού νομίσματος, το οποίο χρησιμοποιεί ως χρήμα γραμμάρια χρυσού με αποθεματικό αντίκρισμα".
Η πλήρης περιγραφή του κανόνα του χρυσού στην αγγλική γλώσσα βρίσκεται στο: http://en.wikipedia.org/wiki/Gold_standard. Μπορείτε επίσης να διαβάσετε για τις εφαρμογές του χρυσού ως επένδυση.
Στην ιστορία υπήρχαν διαμάχες σχετικά με την αρχική ίδρυση του κανόνα του χρυσού. Το 1717, ο Sir Isaac Newton συνέκρινε την αξία του χρυσού με την αξία του αργύρου στο σύστημα μέτρησης που είχε σχεδιάσει ο ίδιος. Ορισμένοι πιστεύουν ότι εκείνη τη στιγμή ο κανόνας του χρυσού θεσπίστηκε για πρώτη φορά.
Η χρήση του διεθνούς κανόνα του χρυσού διαδόθηκε από τη δεκαετία του 1870 και μετά. Στη δεκαετία του 1890 η πρακτική αυτή δεν ήταν δημοφιλής στις βιομηχανοποιημένες χώρες: πράγματι ξεκίνησαν πολιτικά κινήματα εναντίον του κανόνα του χρυσού και η χρήση των χαρτονομισμάτων διαδόθηκε περισσότερο. Ο κανόνας του χρυσού χαρακτηρίστηκε από περιόδους ύφεσης και ανόδου, στις οποίες βοήθησε τη διεθνή χρηματοοικονομική αγορά και, έπειτα, δημιούργησε προβλήματα.
Στον Εικοστό Αιώνα, οι δυο Παγκόσμιοι Πόλεμοι και η ύφεση της δεκαετίας του 1930 είχαν σημαντικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Το 1944, η συμφωνία του Bretton-Woods θέσπισε κανονισμούς για τη διοίκηση των επιχειρηματικών και χρηματοοικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών.
"Ο κανόνας του χρυσού είναι ένα νομισματικό σύστημα στο οποίο η λογιστική μονάδα αναφοράς αντιστοιχεί σε καθορισμένο βάρος χρυσού.
Στο σύστημα αυτό, οι κεντρικές τράπεζες εγγυώνται την εξαργύρωση τραπεζογραμμάτιων σε χρυσό, βάσει του καθορισμένου βάρους του, κατόπιν ζήτησης. Οι κυβερνήσεις που χρησιμοποιούν μια τέτοια σταθερή λογιστική μονάδα και που ανταλλάσουν με άλλες κυβερνήσεις τα τραπεζογραμμάτιά τους με βάση τον χρυσό, μοιράζονται μια σχέση σταθερής νομισματικής ισοτιμίας.
Οι υποστηρικτές του κανόνα του χρυσού δηλώνουν ότι το σύστημα αυτό χαρακτηρίζεται από μεγαλύτερη αντοχή στην πιστωτική επέκταση και την επέκταση των χρεώσεων. Αντίθετα με το χρήμα αναγκαστικής κυκλοφορίας (fiat currency), το χρήμα που διαθέτει αντίκρισμα στα αποθέματα χρυσού της χώρας δεν μπορεί να τεθεί αυθαιρέτως σε κυκλοφορία από τις κυβερνήσεις. Ο περιορισμός αυτός αποτρέπει τον τεχνητό πληθωρισμό που προκαλείται από την υποτίμηση του νομίσματος. Κατ' αυτόν τον τρόπο, θεωρητικά αποφεύγεται η νομισματική αβεβαιότητα, διατηρούνται υγιείς οι πιστώσεις των αρχών έκδοσης νομισμάτων και ενθαρρύνεται ο δανεισμός. Ωστόσο, οι χώρες που δεν υπέκειντο πλήρως στον κανόνα του χρυσού (οι οποίες για παράδειγμα εξέδιδαν, παράλληλα, πλαστογραφημένα χαρτονομίσματα) αντιμετώπισαν δανειοληπτικές κρίσεις και ύφεση, καθόλη τη διάρκεια της ταυτόχρονης χρήσης εκ μέρους τους του κανόνα του χρυσού και του τεχνητού πληθωρισμού. Οι ΗΠΑ βίωσαν μια κρίση τέτοιου είδους με τον Πανικό του 1819, έπειτα από την ίδρυση της Δεύτερης Τράπεζας των Ηνωμένων Πολιτειών το 1816.
Ο κανόνας του χρυσού δεν χρησιμοποιείται πλέον σε καμία χώρα και έχει πλήρως αντικατασταθεί από το σύστημα χρήματος αναγκαστικής κυκλοφορίας (fiat currency). Η χρήση του περιορίζεται σήμερα στα ιδιωτικά ιδρύματα για την προμήθεια ψηφιακού χρυσού νομίσματος, το οποίο χρησιμοποιεί ως χρήμα γραμμάρια χρυσού με αποθεματικό αντίκρισμα".
Η πλήρης περιγραφή του κανόνα του χρυσού στην αγγλική γλώσσα βρίσκεται στο: http://en.wikipedia.org/wiki/Gold_standard. Μπορείτε επίσης να διαβάσετε για τις εφαρμογές του χρυσού ως επένδυση.
Στην ιστορία υπήρχαν διαμάχες σχετικά με την αρχική ίδρυση του κανόνα του χρυσού. Το 1717, ο Sir Isaac Newton συνέκρινε την αξία του χρυσού με την αξία του αργύρου στο σύστημα μέτρησης που είχε σχεδιάσει ο ίδιος. Ορισμένοι πιστεύουν ότι εκείνη τη στιγμή ο κανόνας του χρυσού θεσπίστηκε για πρώτη φορά.
Η χρήση του διεθνούς κανόνα του χρυσού διαδόθηκε από τη δεκαετία του 1870 και μετά. Στη δεκαετία του 1890 η πρακτική αυτή δεν ήταν δημοφιλής στις βιομηχανοποιημένες χώρες: πράγματι ξεκίνησαν πολιτικά κινήματα εναντίον του κανόνα του χρυσού και η χρήση των χαρτονομισμάτων διαδόθηκε περισσότερο. Ο κανόνας του χρυσού χαρακτηρίστηκε από περιόδους ύφεσης και ανόδου, στις οποίες βοήθησε τη διεθνή χρηματοοικονομική αγορά και, έπειτα, δημιούργησε προβλήματα.
Στον Εικοστό Αιώνα, οι δυο Παγκόσμιοι Πόλεμοι και η ύφεση της δεκαετίας του 1930 είχαν σημαντικές επιπτώσεις στην παγκόσμια οικονομία. Το 1944, η συμφωνία του Bretton-Woods θέσπισε κανονισμούς για τη διοίκηση των επιχειρηματικών και χρηματοοικονομικών σχέσεων μεταξύ των κρατών.
Η Συμφωνία του Bretton-Woods
Η Συμφωνία του Bretton Woods υπεγράφη μετά τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο με σκοπό τον έλεγχο και την ενδυνάμωση της διεθνούς αγοράς Forex. Οι συμμετέχουσες χώρες συμφώνησαν ότι θα προσπαθήσουν να διατηρήσουν τις ισοτιμίες των νομισμάτων τους σταθερές (με μικρές μόνο αποκλίσεις) έναντι του δολαρίου και συνεπώς έμμεσα έναντι του χρυσού, μέσω καθορισμένης ισοτιμίας. Το δολάριο απέκτησε σημαντικότατη θέση ως νόμισμα και η οικονομική ισχύς μετακινήθηκε από την Ευρώπη προς τις Ηνωμένες Πολιτείες.
Το 1971, η Συμφωνία του Bretton Woods τέθηκε εκτός ισχύος, όταν το δολάριο ΗΠΑ έπαψε να μπορεί να μετατραπεί σε χρυσό. Οι δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης άρχισαν τότε να ελέγχουν τη νομισματική αγορά και εμφανίστηκαν νέα χρηματοοικονομιά εργαλεία καθώς και το ελεύθερο εμπόριο.
Το 1971, η Συμφωνία του Bretton Woods τέθηκε εκτός ισχύος, όταν το δολάριο ΗΠΑ έπαψε να μπορεί να μετατραπεί σε χρυσό. Οι δυνάμεις της προσφοράς και της ζήτησης άρχισαν τότε να ελέγχουν τη νομισματική αγορά και εμφανίστηκαν νέα χρηματοοικονομιά εργαλεία καθώς και το ελεύθερο εμπόριο.
Η παρούσα εικόνα
Η παρούσα εικόνα είναι πολύ διαφορετική. Από τη δεκαετία του 1980 και μετά, η χρήση των υπολογιστών και της τεχνολογίας επηρέασε την εξέλιξη της αγοράς Forex. Σε όλον τον κόσμο, οι επενδυτές και οι χρηματομεσίτες (brokers) έχουν σήμερα τη δυνατότητα να πραγματοποιήσουν συναλλαγές νομισμάτων στην αγορά. Ο χρυσός θεωρείται νόμισμα και, όπως στην περίπτωση όλων των υπόλοιπων νομισμάτων, είναι δυνατή η πραγματοποίηση συναλλαγών σε χρυσό. Η αξία του ή η τιμή του εκφράζεται σε δολάρια ΗΠΑ, δηλαδή στην ποσότητα χρυσού που μπορεί να αγοραστεί ή να πωληθεί με ένα δολάριο ΗΠΑ.
Η ιστορία των συναλλαγών σε χρυσό παρουσιάζει ουσιαστικά την ιστορία των προσπαθειών για να καταστούν οι διεθνείς συναλλαγές (ειδικά στην αγορά Forex) απλές και ισορροπημένες. Μάθετε περισσότερες πληροφορίες για τη χρήση του χρυσού ως επένδυσης.
Η ιστορία των συναλλαγών σε χρυσό παρουσιάζει ουσιαστικά την ιστορία των προσπαθειών για να καταστούν οι διεθνείς συναλλαγές (ειδικά στην αγορά Forex) απλές και ισορροπημένες. Μάθετε περισσότερες πληροφορίες για τη χρήση του χρυσού ως επένδυσης.
0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου